Dopełnienie Czasownika

Contributors

Introduction

Syntagma czasownikowa [el sintagma verbal (SV)] jest strukturą składniową, w której centrum jest czasownik (orzecznikowykopulatywny lub przydawkowy, posiłkowy), od którego zależą inne dopełnienia czasownika w zdaniu.

Dopełnienie czasownika [el complemento del verbo] jest jednym z elementów składni werbalnej. Jest to słowo lub grupa słów, które towarzyszą czasownikowi w zdaniu.

Form

Dopełnieniami czasownika mogą być przydawka, dopełnienia bliższe i dalsze i dopełnienie okolicznościowe.

Przydawka:

Przydawka może być imiesłowem biernym, w takim przypadku zdanie ma następującą budowę:
(Sujeto +) Verbo copulativo + participio + … 

Dopełnienie bliższe:

Dopełnienie bliższe zwykle nie ma żadnych przyimków, za wyjątkiem sytuacji, gdzie jest nim osoba, w którym to przypadku jest ona poprzedzona przedimkiem a.

Może być zastępowane zaimkiem osobowym dopełnienia bliższego, który ma pierwszeństwo przed zaimkami osobowymi podmiotu (Lo veo. × Veo a él.).

Dopełnienie dalsze:

Dopełnienie dalsze jest umieszczane po przedimku a.

Może być zastępowane zaimkiem osobowym dopełnienia bliższego.

Może być zaznaczane celownikiem:

    • odbioru lub kierunku w celu zaangażowania drugiej strony (a ti o a él);
    • oddzielenia (Encarcelaron a muchas personas.);
    • dzierżawczy (Le rompieron la silla a la profesora.).

Example

Przydawka:

  • No te quejes, es mucho peor lo que me ha pasado a mí;
  • No te asustes, no son más que ruidos;
  • Estoy bien, no te preocupes por mí.

Dopełnienie bliższe:

  • Es increíble, he vuelto a soñar que se me caía un diente;
  • Le pregunte a Pedro porque no dejaban de gritar y molestar;
  • Él compró la mesa de metal. / Él se la compró.

Dopełnienie dalsze:

  • A mi antigua vecina le dieron una noticia muy importante;
  • Le hice una pregunta a mi profesor, pero no supo responderla;
  • Le maquillaron los ojos a mi madre para su boda, estaba increíble.

Use

{Zobacz Dopełnienie Czasownika, poziom A1}

Summary

Los complementos son palabras que acompañan predicado y sujeto en una frase. El atributo es la función sintáctica que expresa las cualidades del sujeto a través de los verbos copulativos. El complemento directo (CD) es la persona, animal o cosa sobre la que recae la acción del verbo.

Estructura:
(Sujeto +) Verbo copulativo + participio + …

Cuando el CD es una persona es obligatorio que vaya precedido de la preposición a.

Por ejemplo:
— „Ana está cansada„. = Atributo (cansada – participio);
— „Jorge está llamando a Ana„. = CD con la preposición a.

Revisa el contenido de la sección {Form}. A continuación pasa a la sección {Example} que te enseña el uso dentro de un contexto.

Exercises


The exercises are not created yet. If you would like to get involve with their creation, be a contributor.



Translations

This book is available in:
Español (original) | English | français | Italiano

Contributors

License